Kontrast
Czcionka:
Szczegółowa informacja o publikacji oznaczonej indntyfikatorem ISBN
Wszystkie metadane publikacji dostępne są pod stabilnym adresem URL:
https://e-isbn.pl/IsbnWeb/record/export_onix.xml?record_id=3530457
Opisy wszystkich publikacji tego wydawcy dostępne są pod stabilnym adresem URL:
https://e-isbn.pl/IsbnWeb/record/export_publisher_onix.xml?publisherId=23662
Opis fizyczny
Skład produktu
publikacja
Forma
forma podstawowa
książka
Forma produktu
Broszura
Zawartość
zawartość podstawowa
Tekst (do odczytu wzrokowego)
Wymiary/waga
szerokość
167
mm
wysokość
237 mm
głębokość
13
mm
Liczba stron / czas trwania / wielkość pliku
liczba stron całej zawartości
304
Strony
Opis bibliograficzny
Tytuł
Scenariusze kultury upokarzania. Studium z antropologii mediów
Twórca
autor
Rydlewski, Michał
Wydanie
typ wydania
Wydanie
numer wydania
1
miejsce wydania
Wrocław
Język
język publikacji
polski
Wydawca
imprint
Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego
pełna nazwa wydawcy
Wydawnictwo UNIWERSYTETU WROCŁAWSKIEGO, spółka z o.o.
adres siedziby
Pl. Uniwersytecki 15
50-137 Wrocław
50-137 Wrocław
adres www
numer telefonu
Data
data wydania
2019-09-04
data upublicznienia metadanych
2019-09-04
Opis marketingowy
Spis treści
Andrzej Szahaj, Poniżam, więc jestem
Wprowadzenie
Rozdział I. Scenariusz kulturowy w ujęciu antropologii mediów
Wrocławski wariant antropologii mediów
Pojęcie scenariusza kulturowego
Semiotyka kultury szkoły tartusko-moskiewskiej
Kultura i hegemonia — szkoła z Birmingham
Wybrane elementy marksistowskiej teorii społeczeństwa a krytyka neoliberalnego kapitalizmu
Dominujący model mediów
Dominujący model mediów a kulturowy model mediów
Ideologiczne badania treści przekazów medialnych
Rozdział II. Scenariusz obrzędu przejścia na przykładzie telewizyjnych opowieści transformacyjnych
Obrzędy przejścia oraz ich pozostałości dzisiaj
Obrzęd przejścia — definicja antropologiczna
Opowieść transformacyjna a kultura upokarzania
Chcę być piękna a scenariusz obrzędu przejścia
Chcę być piękna w interpretacji Anny Wieczorkiewicz
Perfekcyjna Pani Domu jako klasowa „kampania czystości”
Perfekcyjna Pani Domu a scenariusz obrzędu przejścia oraz bajka magiczna
Magda Gessler — ikona „kultury upokarzania”
Po rycie włączenia albo co dalej z uczestniczką
Rozdział III. Scenariusz gabinetu osobliwości na przykładzie wybranych programów telewizyjnych
Od natury do kultury — historycznie zmienne funkcje osobliwości
Zbieracze (i gabinety) osobliwości w nowożytności w ujęciu Krzysztofa Pomiana oraz Michała Mencfela
Osobliwości w XIX wieku — przykład Saartjie Baartman w interpretacji Anny Wieczorkiewicz
Chłopaki do wzięcia — obraz wiejskiego underclass
Z kamerą wśród ludzi, czyli Warsaw Shore — Ekipa z Warszawy
Rozmowy w toku — kontrolowana patologia
Uprzedmiotowienie jako instrument kulturowej kolonizacji albo medialny Cannibal Tours
Rozdział IV. Scenariusz opery żebraczej na przykładzie wybranego programu telewizyjnego o strukturze konkursowej
Współczesny świat medialnej opery żebraczej
Nowe średniowiecze, czyli „ludzie luźni” a współczesny prekariat
Pręgierz i szubienica — nadzorować i karać
„Techniki żebracze” a działalność artystyczna
Mam talent!, czyli świat opery żebraczej dzisiaj
Kara, czyli dlaczego nie widzimy czegoś, co jest wszechobecne
Rozdział V. Scenariusz „pan–cham” na przykładzie warszawskich „słoików”
Uwagi wstępne
Folwarczna kultura kapitalizmu, czyli relacja „pan–cham” dzisiaj. Inspiracje
Forum internetowe jako przestrzeń komunikacyjna a „mowa agresji”
Upokarzanie a wektory walki symbolicznej
Kategoria obciachu jako kategoria walki symbolicznej
Kim jest „słoik”
„Chamofobia” i „szowinizm antywiejski”
„Zarządzanie wstydem” — polityczny wymiar figury „słoika”
„Zarządzanie wstydem” a (samo)kolonizacja
Zakończenie
Bibliografia
Summary
Indeks nazwisk
Wprowadzenie
Rozdział I. Scenariusz kulturowy w ujęciu antropologii mediów
Wrocławski wariant antropologii mediów
Pojęcie scenariusza kulturowego
Semiotyka kultury szkoły tartusko-moskiewskiej
Kultura i hegemonia — szkoła z Birmingham
Wybrane elementy marksistowskiej teorii społeczeństwa a krytyka neoliberalnego kapitalizmu
Dominujący model mediów
Dominujący model mediów a kulturowy model mediów
Ideologiczne badania treści przekazów medialnych
Rozdział II. Scenariusz obrzędu przejścia na przykładzie telewizyjnych opowieści transformacyjnych
Obrzędy przejścia oraz ich pozostałości dzisiaj
Obrzęd przejścia — definicja antropologiczna
Opowieść transformacyjna a kultura upokarzania
Chcę być piękna a scenariusz obrzędu przejścia
Chcę być piękna w interpretacji Anny Wieczorkiewicz
Perfekcyjna Pani Domu jako klasowa „kampania czystości”
Perfekcyjna Pani Domu a scenariusz obrzędu przejścia oraz bajka magiczna
Magda Gessler — ikona „kultury upokarzania”
Po rycie włączenia albo co dalej z uczestniczką
Rozdział III. Scenariusz gabinetu osobliwości na przykładzie wybranych programów telewizyjnych
Od natury do kultury — historycznie zmienne funkcje osobliwości
Zbieracze (i gabinety) osobliwości w nowożytności w ujęciu Krzysztofa Pomiana oraz Michała Mencfela
Osobliwości w XIX wieku — przykład Saartjie Baartman w interpretacji Anny Wieczorkiewicz
Chłopaki do wzięcia — obraz wiejskiego underclass
Z kamerą wśród ludzi, czyli Warsaw Shore — Ekipa z Warszawy
Rozmowy w toku — kontrolowana patologia
Uprzedmiotowienie jako instrument kulturowej kolonizacji albo medialny Cannibal Tours
Rozdział IV. Scenariusz opery żebraczej na przykładzie wybranego programu telewizyjnego o strukturze konkursowej
Współczesny świat medialnej opery żebraczej
Nowe średniowiecze, czyli „ludzie luźni” a współczesny prekariat
Pręgierz i szubienica — nadzorować i karać
„Techniki żebracze” a działalność artystyczna
Mam talent!, czyli świat opery żebraczej dzisiaj
Kara, czyli dlaczego nie widzimy czegoś, co jest wszechobecne
Rozdział V. Scenariusz „pan–cham” na przykładzie warszawskich „słoików”
Uwagi wstępne
Folwarczna kultura kapitalizmu, czyli relacja „pan–cham” dzisiaj. Inspiracje
Forum internetowe jako przestrzeń komunikacyjna a „mowa agresji”
Upokarzanie a wektory walki symbolicznej
Kategoria obciachu jako kategoria walki symbolicznej
Kim jest „słoik”
„Chamofobia” i „szowinizm antywiejski”
„Zarządzanie wstydem” — polityczny wymiar figury „słoika”
„Zarządzanie wstydem” a (samo)kolonizacja
Zakończenie
Bibliografia
Summary
Indeks nazwisk
Tekst promocyjny
Książka pt. "Scenariusze kultury upokarzania. Studium z antropologii mediów" poddaje opisowi oraz krytyce szereg różnego rodzaju — zarówno pod względem gatunków medialnych, jak i tematyki — programów telewizyjnych, w których pojawia się element upokorzenia, wstydu oraz pogardy wobec pokazywanych tam bohaterów i uczestników.
Kultura upokarzania to amalgamat złożony z koncepcji społeczeństwa spektaklu, kultury narcyzmu, dyktatury ludzi pięknych oraz nierówności społecznych podbudowanych ideologią neoliberalną. Przejawia się poprzez media i dzięki mediom. To kultura, która za cnotę poczytuje sobie szczerość zabarwioną sadyzmem jako element osobowej autentyczności. Przedstawiciele tej kultury, np. artyści czy celebryci, uważają upokorzenie wynikające z publicznie wyrażonej dezaprobaty za najlepszy sposób wyrażenia przewagi pełnionej przez siebie roli społecznej nad rolą społeczną kogoś, kto aspiruje do awansu społecznego poprzez śpiew czy taniec. Świat tej kultury jako żywo przypomina średniowieczny świat opery żebraczej, w której ludzie luźni, dzisiejszy prekariat, walczą o miłosierdzie lepiej usytuowanych, dostając jednak, przy uciesze medialnego tłumu, baty pod pręgierzem.
Kultura upokarzania to amalgamat złożony z koncepcji społeczeństwa spektaklu, kultury narcyzmu, dyktatury ludzi pięknych oraz nierówności społecznych podbudowanych ideologią neoliberalną. Przejawia się poprzez media i dzięki mediom. To kultura, która za cnotę poczytuje sobie szczerość zabarwioną sadyzmem jako element osobowej autentyczności. Przedstawiciele tej kultury, np. artyści czy celebryci, uważają upokorzenie wynikające z publicznie wyrażonej dezaprobaty za najlepszy sposób wyrażenia przewagi pełnionej przez siebie roli społecznej nad rolą społeczną kogoś, kto aspiruje do awansu społecznego poprzez śpiew czy taniec. Świat tej kultury jako żywo przypomina średniowieczny świat opery żebraczej, w której ludzie luźni, dzisiejszy prekariat, walczą o miłosierdzie lepiej usytuowanych, dostając jednak, przy uciesze medialnego tłumu, baty pod pręgierzem.
Kategoria Thema
KNT
Media, rozrywka i komunikacja
Kategoria Thema
JH
Socjologia i antropologia
Kategoria Thema
JBF
Socjologia i etyka
Kategoria Thema
JBCT2
Medioznawstwo – socjologia telewizji
Status/dostępność
Status wydawniczy
Publikacja dostępna
Dostępność w handlu
Publikacja dostępna